Συλλογή Ι


Είναι αυτή η ηρεμία πριν την καταιγίδα. Αιωρούμαι συνεχώς σε μια γκρίζα θάλασσα και μια βυθίζομαι, μια κάτι με τραβάει απότομα επάνω, μια αναπνέω βαθιά και μια μου κόβεται η ανάσα.Το μόνο που θα θελα ακόμα, είναι να τ'ακούμε μαζί, να σε φιλώ όταν δεν έχω οξυγόνο.Είναι αυτό που δεν ξέρεις να εκφράσεις, αυτό που δυναμώνει και δυναμώνει μέχρι να σκάσει δυνατά μπροστά στα μάτια σου και μέσα σου και παντού γύρω σου, είναι μουσική που το σώμα δεν της αρκεί. Στ'αλήθεια, θέλει όλο σου το Eίναι.


Wrap your hands around my heart again,
I am home at last. 

I’m in an aircraft out of control.
I hold my breath.

Your body, wrapped in vines.
Your body, covered in cuts.
Your body, surrounded by quiet.
Your body, surrounded by dark.

Κατεβάζεις τις μικρές μου μελανιές εδώ.
Πάρε βαθιά ανάσα και πάμε.

Δεν υπάρχουν σχόλια: