Ιστορία Ι


Θα σας πω μιαν ιστορία. Δεν περιμένω να καταλάβετε μα οι λέξεις είναι πουλιά βαριά που βγαίνουν απ'το 
στόμα μου και αφήνουν την ψυχή μου λιγάκι πιο ελεύθερη.Να θυμάται παλιές εποχές. Δεν περιμένω να πιστέψετε πως κάποτε, εγώ που με βλέπετε, μπορούσα να πετάξω.
<<Δεν είσαι αυτά που νομίζεις πως επάνω σου κουβαλάς>> μου είπαν. Και όλα αυτά τους φάνταζαν παλιό σινεμά.


Όταν όλοι έφυγαν ψιθύρισα την ιστορία μου: Με σκότωσε. Και οι μικροί θάνατοι είναι οι πιο λυπημένοι λένε. Η ανάσα μου ακόμα φαίνεται στον αέρα μα με σκότωσε. Εκείνος. Άναβε σαν ένα σπίρτο και μένα πάντα με τραβούσε η φωτιά. Μα λίγοι άνθρωποι είναι τόσο μεγάλοι ώστε να χωρούν τα πάντα. Ωστε να χωρούν την ελευθερία χωρίς να τη φυλακίζουν. Η αλλαγή μου ήταν το όνειρο ενός Άλλου. Κι έτσι, έχασα τα φτερά μου και μαζί μ' αυτά, έναν ολόκληρο κόσμο.
Μα πονούσα. Η Γη σε τραβά βίαια σαν διψασμένο χώμα και Εκείνος με αγκάλιαζε όλο και πιο σφιχτά.Κι αποδιωξα εκείνον, την αδυναμία μου,τις έξεις μου,την βολή μου - όλους και όλα,κυνήγησα τους δαίμονες μου μακριά.
Τώρα τριγυρνώ χωρίς τις αλυσίδες μου. Θέλω να τα μάθω όλα από την αρχή, ν' αγαπήσω αυτό τον κόσμο που τόση Γη έχει μέσα του και που τόσο με έπνιξε. Απλώνω τα χέρια σαν σε τυφλόμυγα και τ' αγγίζω όλα σα να ήταν η πρώτη φορά. Θα τα κάνω δικά μου.
Μα κάποιες φορές εκεί μέσα βλέπω μάτια. Μάτια γνώριμα, που έχουν εκείνη την αίσθηση από αέρα και φως. Εκείνη τη γνώριμη λάμψη, μάτια σαν καθρέφτες. Καθόμαστε δίπλα δίπλα και οι ανάσες μας είναι ίδιες. Λέμε ο ένας στον άλλο, <<Κάνει κρύο.Βοήθησέ με να ζεστάνω την καρδιά μου>>. Και αυτό κάνουμε.


From different directions towards the same sky.

Our laughter kept the feathers in the air. I thought about birds. Could they fly if there wasn't someone,somewhere laughing?
She laughed enough to migrate an entire flock of birds.
I have no need for the past, I thought, like a child. I did not consider that the past might have a need for me.
We were about to go in different directions.We did not know how to do anything else. Things were happening around us,but nothing was happening between us.
(Jonathan Safran Foer)

Whispers.

Please, let me swim inside,
let me feel the vibes,
travel throught your body.
Storm, comming from your eyes,
targeting my mind,
rain on me just once again.
And, I won't let you down,
let me lay you down,
get inside and I will protect you
Talk, talk...
See, see...
Talk, talk...
See, see...
Talk, talk once again.
I feel you need to shout
express yourself and cry on me
Cry, and let your burden go
I want to break your chains
trust me you'll be free from this strong pain
See, the pain went away
nothing more to say
everything, I think, you understand.
I finally feel free
I know you do the same
and we are now ready to taste fire.
Free, I finally feel free
I know you do the same
and we are now ready to taste fire
I could sing forever, filled up with desire
I could rest forever, rest inside your fire
only if you let me...
Please, let me swim inside
let me feel the vibes
travel throught your body
Storm, comming from your eyes
targeting my mind
rain on me just once again.
Τα ομορφότερα λόγια είναι του Έρωτα και λέγονται ψυθιριστά.

Dark Secrets look for Light.

The words refuse my tongue
They tear me from my sleep
You ask me why I cry
But I cannot bear to speak

The nightmare goes on
Won't somebody wake me?

Hands on Us.

Να και μερικά χέρια,πρόχειρα.Ίσα να δηλώνουν-χωρίς πολυτέλειες.



For Someone i don't really know.

 A Charlie Brown snowstorm for 2.49 
Snoopy drops dead in the snow 
This is all that I can show for my time with someone I don't really know 
I met you in mittens beneath London Bridge 
Killing your skateboard, angry like sea 
I loved you in minutes, like people love Lucy 
We spat in the snow, black coffee 
A rollerskate waitress in Littlewoods cafe 
A Raleigh bike builder, Pro-Plus and Park Drives 
We kissed once - it was like e minor 
Things could, I think not, be finer.

Αποδόμηση.

Ναι.Κάπως έτσι πρέπει να ακούγεται.
Τέτοιο ήχο να κάνει.Σαν λυγμό και πάταγο μαζί.


Kinderzeit.