Συλλογή Ι


Είναι αυτή η ηρεμία πριν την καταιγίδα. Αιωρούμαι συνεχώς σε μια γκρίζα θάλασσα και μια βυθίζομαι, μια κάτι με τραβάει απότομα επάνω, μια αναπνέω βαθιά και μια μου κόβεται η ανάσα.Το μόνο που θα θελα ακόμα, είναι να τ'ακούμε μαζί, να σε φιλώ όταν δεν έχω οξυγόνο.Είναι αυτό που δεν ξέρεις να εκφράσεις, αυτό που δυναμώνει και δυναμώνει μέχρι να σκάσει δυνατά μπροστά στα μάτια σου και μέσα σου και παντού γύρω σου, είναι μουσική που το σώμα δεν της αρκεί. Στ'αλήθεια, θέλει όλο σου το Eίναι.


Wrap your hands around my heart again,
I am home at last. 

I’m in an aircraft out of control.
I hold my breath.

Your body, wrapped in vines.
Your body, covered in cuts.
Your body, surrounded by quiet.
Your body, surrounded by dark.

Κατεβάζεις τις μικρές μου μελανιές εδώ.
Πάρε βαθιά ανάσα και πάμε.

Μικρός Θάνατος Ι. (Small Deaths)























Οι μικροί θάνατοι θα είναι ο δεύτερος τσίγκος που θ'ακολουθεί κάθε κάρτα Ταρώ που θα καταφέρνω.
Δεν θα είναι μέρος κανενός σχεδίου,μονάχα μιας ανάγκης.

γιατί,
Small deaths are the saddest.

Μου φαίνεται πως θα τους αγαπήσω πιο πολύ,έτσι απρόσμενα που φτιάχνονται.






Θάνατος.






































Η πρώτη κάρτα για την εικονογράφηση της τράπουλας,θα ακολουθήσει και σε χαρακτικό.
Ένα σχέδιο για το χειμώνα που έρχεται.

Χωρίς Διαστάσεις.






















Χρειάστηκε τόση δουλειά για αυτό, τόσα τυπώματα, και ακόμα δυσκολεύομαι βρω ένα τίτλο να το γεμίζει.
Σα να είναι από μόνο του, σα να μη ταιριάζει τίποτα.

Echo.
























Μουσική Ι

Είναι εκεί που μια σταγόνα σβήνει το τελευταίο σου τσιγάρο και συ περπατάς γρήγορα στη βροχή για να πάρεις άλλα.Βρέχει όλο κ πιο δυνατά και συ περπατάς όλο και πιο γρήγορα.Κάποια στιγμή σηκώνεις το βλέμμα και βλέπεις φώτα,καπνούς,μερικά αδιάφορα ζευγάρια μάτια,ένα μόνο να ξεχωρίζει και κείνη είναι η στιγμή που θυμάσαι για πολύ καιρό μετά.Λεωφορεία και τρένα και αυτοκίνητα,πουθενά ανθρώπινες φωνές,μόνο βιομηχανίες και βροχή και άνεμος και βήματα στο τσιμέντο.Οι δικοί σου προορισμοί,των άλλων,σε δουλειές αποπνικτικές,στη σκοτεινή εξοχή,στο πατρικό σπίτι και μαζί με αυτά,κάνεις ταξίδια με το μυαλό.Όλα αυτά που θα μπορούσες να δεις,να ακούσεις,να μυρίζεις να αγγίξεις,όλα τα βιβλία που δε θα διαβάσεις,όλοι οι ήχοι που δε θ'ακούσεις,όλα τα μέρη που δε θα πας,όλοι οι άνθρωποι,όλα αυτά που μοιάζουν δυνατότητες μα δεν είναι κοντά,όλα αυτά που θα γίνουν ή και όχι,όλα αυτά που πέρασαν,όλα αυτά που σε αφορούν,τόσος λίγος χρόνος και που να χωρέσει τόσα πολλά πράγματα,για σένα κ όχι για σένα.
Μουσική κινηματογραφική.Είναι μουσική που κουβαλά αμέτρητες εικόνες,αμέτρητες ιστορίες,αρκεί ν'ακούς.
Άκου λοιπόν.